Logo
Page Top
Gösterişin Uzağında Sessiz ve Derin Bir Dayanışma
Gösterişin Uzağında Sessiz ve Derin Bir Dayanışma

Gösterişin Uzağında Sessiz ve Derin Bir Dayanışma

18 Kasım 2026

Büyük felaketin üzerinden geçen dört yılda sivil toplum kuruluşları bölgeden büyük oranda çekilirken Bülbülzade Vakfı ilk günkü kararlılığıyla sahada kalmayı sürdürüyor. Afet Sonrası Koordinasyon Birimi sorumlusu Zemzem Çetin bölge halkının salt yardım alan konumundan çıkıp üretimle hayata yeniden tutunma serüvenini anlattı.

Büyük yıkımın ardından geçen neredeyse dört yıllık süre, afet bölgesindeki acıların biçimini değiştirse de derinliğini koruduğunu gösteriyor. İlk aylarda sokakları ve çadır kentleri dolduran binlerce yardım kuruluşu zamanla sahadan ayrıldı. Geride kalan az sayıdaki ekipten biri olan Bülbülzade Vakfı, yardımı sadece sıcak yemek veya barınma sağlamaktan ibaret görmeyerek bölge halkının yaralarını çok daha kalıcı bir vizyonla sarıyor. Kurumun Afet Sonrası Koordinasyon Birimi sorumlusu Zemzem Çetin bu zorlu sürecin fiziksel destek aşamasından ruhsal ve toplumsal iyileşme evresine geçişine bizzat liderlik ediyor. İslahiye ve Nurdağı gibi yıkımın en ağır yaşandığı bölgelerde kadınlar ile çocuklar için sürdürülebilir yaşam merkezleri kuran Çetin, insanların pasif birer afetzede konumunda kalmasını istemediklerini vurguluyor. Bölgedeki dikiş ve el sanatları atölyeleriyle umudu yeniden yeşerten Çetin ile enkazın ortasında filizlenen bu onurlu dayanışma hikâyesini konuştuk. 

Afetin üzerinden uzun bir zaman geçti ve dışarıdan gelen birçok yardım kuruluşu bölgeden yavaş yavaş çekiliyor. Bülbülzade Vakfı ise ilk günkü kararlılığıyla sahada kalmaya devam ediyor. Kurumu diğerlerinden ayıran ve enkazın ortasında bu kadar sıkı durmanızı sağlayan o derin sorumluluk duygusunu nasıl tanımlarsınız?

Afetin üzerinden 4 yıla yakın bir zaman geçti. Afetin ilk günlerinde bölgede binin üzerinde sivil toplum kuruluşu vardı. İlk ayların ardından sahadaki kuruluşların büyük çoğunluğu bölgeden ayrıldı. Bugün geldiğimiz noktada ise sahada neredeyse hiç sivil toplum kuruluşu kalmadı. Bülbülzade Vakfı olarak biz yardım sürecini hiçbir zaman yalnızca insanların o günkü maddi ihtiyaçlarını karşılamak olarak görmedik. Daha en başından itibaren afet sonrasındaki on yılın da en az ilk günler kadar önemli olduğunu düşündük. Bu nedenle ayni yardımların ötesine geçerek çocuklara, gençlere ve kadınlara yönelik eğitim, üretim ve sosyal destek çalışmaları gerçekleştirdik. Bizi farklı kılan en önemli şeyin yardıma yeni bir perspektiften bakmak olduğunu düşünüyorum. Devletimiz insanlara yeniden sıcak yuvalar inşa ederken biz de toplumun yeniden inşasında yer almak istedik. Binaları yeniden yapmak mümkün ama hayatları ve umutları yeniden inşa etmek zaman, emek, gönüllülük ve süreklilik istiyor.

KALICI BİR ESER BIRAKMAK İSTİYORUZ

İlk aylardaki sıcak yemek ve barınma telaşı artık yerini bambaşka gerçekliklere bıraktı. Afet Sonrası Koordinasyon Birimi olarak sahadaki bu değişimi nasıl okuyorsunuz, yardımlarınız fiziki bir destekten çıkıp ruhsal ve toplumsal iyileşme aşamasına nasıl evrildi?

Elbette afetin ilk günlerinde sıcak yemek, barınma ve giyim gibi temel ihtiyaçlar çok önemliydi. Ancak zaman içerisinde ihtiyaçlar değişmeye başladı. Depremin ikinci haftasında çadırların ve yeni kurulan konteynerlerin arasında dolaşırken kadınlar ve çocuklar için mutlaka bir şeyler yapmamız gerektiğini düşündük. Büyük bir hangar çadırımız vardı. Burada kadınlarımızla bir araya geliyor, hatimler okuyorduk. Ancak kadınların sadece bir araya gelmeye değil kendilerini yeniden hayata bağlayacak uğraşlara da ihtiyacı vardı. Psikolojik olarak toparlanmalarına katkı sağlayacak en güzel uğraşlardan birinin üretmek olduğuna inandık. Hemen ipler, tığlar, kumaşlar ve dikiş makineleri temin ettik. Küçük atölyeler oluşturarak kadınlarımızın üretimle yeniden buluşmalarını sağladık. Aslında amacımız yalnızca bir şeyler üretmeleri değildi. Yaşadıkları acıdan biraz olsun uzaklaşmaları, sosyalleşmeleri, kendilerine zaman ayırmaları ve yeniden hayata tutunmalarıydı.

Biliyoruz ki bu tür büyük yıkımların en ağır yükünü kadınlar ve çocuklar omuzluyor. Özellikle konteyner kentlerdeki yaşam mücadelesinde, bu dezavantajlı grupların hayata yeniden tutunması ve umutlarını koruması için sahada hangi somut projeleri yürütüyorsunuz?

Kurmuş olduğumuz atölyelerin, etüt merkezlerinin ve çocuk yaşam merkezlerinin sürdürülebilir olması için çok büyük gayret gösterdik. Elbette bu süreçte ulusal ve uluslararası projeler hazırladık, fon kaynaklarına başvurduk. Ancak bizim için önemli olan bir şey vardı: Projeler bittiğinde çalışmalarımız da bitmemeliydi. Bu nedenle gönüllülük anlayışı ve bağış destekleriyle faaliyetlerimizi sürdürmeye devam ettik. Afetten sonra aslında bizim için iki yol vardı. Ya bu acının, bu travmanın, bu büyük enkazın bizde bıraktığı dramla hayatımıza devam edecek, melankolik bir toplum olacaktık ya da yaşadıklarımızdan ders çıkarıp kendimizi geliştirecek, toplumu yeniden ayağa kaldıracak işler yapacaktık.

Yıllarca çeşitli STK’larda görev almış biri olarak arkadaşlarımızla birlikte ikinci yolu tercih ettik. İlk işimiz bütün çadır kentleri ve konteyner kentleri gezerek ihtiyaçları ve mevcut durumu tespit etmek oldu. Bir taraftan ihtiyaçları belirlerken diğer taraftan çocuklara ve gençlere yönelik şenlendirici faaliyetler yapıyorduk. Gençler için etüt ortamları oluşturduk, gönüllü üniversite öğrencileriyle ders saatleri düzenledik. İslahiye'de Murat Sural, Kalyon Yaşam 1, Kalyon Yaşam 2 ve Osmangazi konteyner kentlerinde toplam 8 dikiş ve el sanatları atölyesi kurduk. Kalyon Konteyner Kent'te çocuklar için yaşam merkezi ve anaokulu, Murat Sural'da ise çocuk oyun parkı, yaşam merkezi ve etüt merkezi oluşturduk. Nurdağı'nda Nur 1 Konteyner Kent'te dikiş atölyesi, Nur 3'te ise el sanatları atölyesi, çocuk yaşam merkezi, etüt ve bilgisayar sınıfları kurduk. Bugün ise Nurdağı ilçemizde kalıcı bir eser bırakmak için çaba gösteriyoruz. Yapacağımız “YENİ NESİL YAŞAM MERKEZİ” ile ilçemizde faaliyetlerimizi sürdürmeyi planlıyoruz.

YARATICIYA ANLAMLI VE ONURLU BİR HİKÂYE ANLATMALIYIM

İnsanlara sürekli dışarıdan yardım etmek bir süre sonra yıpratıcı bir bağımlılığa dönüşebilir. Bölge halkını salt "yardım alan" konumundan çıkarıp kendi ayakları üzerinde durdukları o onurlu üretim sürecine yeniden dahil etmek için nasıl bir altyapı kuruyorsunuz?

Bülbülzade Vakfı olarak hiçbir zaman gösterişin, nümayişin peşinde olmadık. Afet sürecinde yardımı bir görünürlük meselesi değil bir sorumluluk ve onur meselesi olarak gördük. Elbette afetin ilk günlerinde gıda, hijyen, giyim ve kişisel ihtiyaçlara yönelik yardımlar yaptık. Ancak bizim asıl üzerinde durduğumuz konu, bu ilk ihtiyaçların ardından insanlarla birlikte nasıl bir yol yürüyebileceğimizdi. Biz afetzedeleri yalnızca yardım alan insanlar olarak görmedik. Onları sürecin bir parçası, hatta çözümün ortağı olarak gördük. Kadınlar için de kaymakamlıklar ve halk eğitim merkezleriyle iş birliği yaparak meslek edindirme ve üretim atölyeleri kurmaya karar verdik. Birlikte ürettik, birlikte öğrendik, birlikte güçlendik. Yaralarımızı birbirimizin elinden tutarak sarmaya çalıştık.

Tüm bu devasa operasyonun ardında ağır bir duygusal enkaz da var. Sahada her gün insanların acılarına, çaresizliklerine ve yeniden ayağa kalkma çabalarına birebir şahit oluyorsunuz. Zemzem Çetin olarak bu ağır yükü nasıl taşıyorsunuz, sizi her sabah yorulmadan o sahaya çeken asıl güç nedir?

Motivasyonumu sağlayan o kadar çok unsur var ki yaşlılarımızın duası, birkaç konteyner kent değiştirmek zorunda kalan Ece’nin beni her gördüğü yerde tatlı diliyle “Cemcem Abla” diye seslenmesi ve koşup sarılması… Nurdağı’nda Hatice’nin, Kevser’in, Cudi’nin, İkra’nın Bedirhan’ın, Hasan’ın ve birçok gencin vakıf yeleği giymek ve hizmet etmek için yarışması… Murat Sural konteyner kentte öğrenme güçlüğü yaşayan hidrosefali hastası Emir’in etüt hocaları sayesinde okumayı öğrenmesi… Evladını depremde kaybeden 60 yaşındaki Ayşe Teyze’nin ahşap boyayarak travmasını atlatması ve daha sayamadığım birçok hikâye sanırım yorgunluğumu alıyor. Ayrıca kendime hep hatırlattığım Ayşe Şasa'nın bir sözü var: "Kıyamet günü Yaratıcıya anlamlı ve onurlu bir hikâye anlatmalıyım." Ben de yaşadığımız bu büyük afetin, bana böyle bir hikâyenin parçası olabilme fırsatı sunduğunu düşünüyorum.

MEDYA GALERİ
Image 1
Image 2
Image 3
Image 4
Image 5
Image 6
Image 7
Image 8
Image 9
Image 10
Image 11
Image 12
Image 13
Image 14
Image 15
Image 16
Image 17
Image 18
Image 19
Image 20
Image 21
Image 22
Image 23
Image 24
Image 25
Image 26
Image 27
Image 28
Image 29
Image 30
Image 31
Image 32
Image 33
Image 34

KÜÇÜK BİR ADIMLA BÜYÜK DEĞİŞİMLER BAŞLATABİLİRSİNİZ

Eğitimden gıdaya, sağlıktan sosyal dayanışmaya kadar uzanan projelerimize dahil olarak bir insanın hayatına ışık tutabilir, geleceğe dair umutları hep birlikte yeşertebiliriz.

 

Siz de iyiliğin bir parçası olun!

Hızlı Bağış
Proje Seçiniz
₺1.000
₺2.000
₺3.000

ETKİNLİKLER

PtSaÇaPeCuCtPz
2627282930311
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30123456

İŞTİRAKLERİMİZ

KURULUŞLARIMIZ

İŞ BİRLİKLERİMİZ

Abone Ol
Bülbülzade Vakfı tarafından yayınlanan en son güncellemelerden haberdar olmak için mail listemize abone olabilirsiniz.
Logo

Gaziantep’in köklü tarihinden ilham alan Bülbülzade Vakfı, geçmişin kültürel mirasını geleceğe taşıma vizyonuyla hareket etmektedir. Toplumsal gelişimi odağına alan vakfımız, eğitim ve kültür sahalarında yürüttüğü nitelikli projelerle modern Türkiye’nin inşasına katkı sunmayı kararlılıkla sürdürmektedir.

MERKEZ

Güneykent Mah, 230 Nolu Cd, No: 10/1, Şahinbey/Gaziantep
+90 342 360 50 50[email protected]

YARDIM BİRİMİ

Karagöz Cad. Mazıcı Çıkmazı No: 10 Şahinbey/Gaziantep
+90 342 231 46 94
Logo

Vakfımızın başvurusu sonucunda, 17 Ocak 2024 tarihli ve 8097 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile, 4962 sayılı Kanunun 20. Maddesi gereğince vakfımıza “vergi muafiyeti” tanınmıştır. Adı geçen 4962 sayılı Kanun, Vakıflara Vergi Muafiyeti Tanınması Hakkında Genel Tebliğ ve ilgili diğer yasalarla vakfımıza tanınan hakların bir kısmına aşağıda yer verilmiştir.

Copyright 2024 Tüm hakları saklıdır.Nowismedia
Kişisel veriler3